Lieve Israël-vrienden,
Hartelijk dank voor uw giften naar aanleiding van onze vorige nieuwsbrief.
U geeft altijd zeer gul. Natuurlijk wilt u ook weten waar uw geld naar toe gaat.
Er zijn nog steeds terreurslachtoffers en hun families die onder de armoedegrens leven. Er is vaak geen geld om de voorgeschreven medicijnen te kopen, omdat die maar gedeeltelijk door het ziekenfonds vergoed worden. Niet zelden is er ook geen geld om de elektriciteit-, water- of gasrekening te betalen, zodat die voorzieningen dan worden afgesloten. Soms is er zelfs geen geld om eten of melk te kopen voor kleine kinderen.
Zwi betaalt rekeningen, zodat de basisvoorzieningen weer aangesloten worden en zorgt dat er een warme maaltijd op tafel komt.
Hieronder een aantal voorbeelden van de hulp die door Zwi verstrekt wordt. Het zijn niet altijd terreurslachtoffers, maar wel altijd mensen die het erg hard nodig hebben.
Een invalide jongeman die bij zijn bezoek aan de Nationale Verzekering door de taxi waar hij net was uitgestapt werd overreden. De chauffeur reed per ongeluk achteruit op een hellend stukje weg. Het gevolg: twee gebroken benen, twee maanden ziekenhuis en daarna volledige verzorging thuis. De zorg thuis werd voor de helft door de Nationale Verzekering betaald. Zwi betaalde de andere helft, NIS 2.500 voor één maand.
Ieder jaar wordt een aantal terreurslachtoffers door goede Noren uitgenodigd voor een tiendaagse vakantie in Noorwegen. Het hele verblijf daar is gratis. Dit jaar zijn ze uitgenodigd op een eilandje voor de Noorse kust, daar staan villa’s die in de zomer aan rijke Duitsers verhuurd worden. Daar mogen dus tien Israëlische terreurslachtoffers gratis van genieten! En reken maar dat ze zo’n uitstapje nodig hebben. Alleen de reis moeten ze zelf betalen. De sociale dienst van de gemeente Netanya heeft Zwi gevraagd of hij de reis voor twee mensen, die dat zelf niet konden, wilde betalen. De één betaalde de helft zelf, de ander kon zelf maar een klein deel betalen. Zwi’s bijdrage was in totaal NIS 5.000.
Dan is er nog Miriam (niet haar ware naam), gescheiden en twee kleine kindertjes. Ze is tweemaal, kort achter elkaar, geopereerd. Na de tweede operatie werd ze na een paar dagen naar huis gestuurd, maar mocht niet werken. Ze werd prompt ontslagen. Ze was na de eerste operatie door haar vorige werkgever ontslagen (dat mag in Israël) en ze werkte nog te kort bij die tweede baas, om voor een werkloosheidsuitkering in aanmerking te komen. De kindertjes moeten naar de kleuterschool, dat kost geld. Miriam moest haar dure medicijnen zelf betalen, omdat ze door geldgebrek al een hele tijd het ziekenfonds niet had betaald. Ze had de medicijnen echt nodig, dus was er geen geld meer voor de waterrekening en daarom werd het water afgesloten. Dat mag weliswaar wettelijk niet, maar daar trekt niemand zich wat van aan. Ze kan hiervoor naar een advocaat gaan en een proces beginnen, maar dat kost kapitalen en dat weet de gemeente ook en ze weten ook dat hun slachtoffers daar geen geld voor hebben. Zwi heeft die rekening dus betaald en nu hebben ze tenminste weer water.
Freddie, die al vaker in onze nieuwsbrieven ter sprake is gekomen, wordt al maanden door de Nationale Verzekering aan het lijntje gehouden. Zijn beroep tegen de afwijzing op een hogere uitkering wordt steeds zonder opgaaf van reden uitgesteld en al die tijd moet hij leven van NIS 1.400 per maand (€ 280). Daarvan moet hij zijn huur, gemeentelijke belasting, gas, water en elektriciteit betalen en NIS 400 per maand aan geneesmiddelen. Dat kan hij natuurlijk nooit allemaal betalen. Dus komt hij eenmaal per maand bij Zwi voor steun.
En zo zijn er nog een aantal, waaronder ook Dora (niet haar ware naam). Haar ouders zijn bij de aanslag in het Park-hotel, een paar jaar geleden, omgekomen. Dora is ongetrouwd en enig kind. Ze is psychisch niet over de slag heen gekomen. Volgens de psychiater is ze geestelijk invalide. Ze werkt halve dagen, voor ongeveer hetzelfde bedrag als waar Freddie van leven moet. Af en toe wordt ze door de Gemeentelijke Sociale Dienst naar Zwi gestuurd als ze de elektriciteitsrekening of het gas of water niet kan betalen.
In september begint in Israël het nieuwe schooljaar en dan hebben de kinderen, die voor het eerst naar school gaan, o.a. een schooltas met inhoud nodig. Dat is voor veel gezinnen een onoverkomelijk probleem en zonder leermiddelen worden de kinderen niet op school toegelaten. Zwi zal ook dit jaar weer bij moeten springen en rugzakken met inhoud kopen.
De NAVA, een organisatie die zich bezighoudt met het organiseren van een gemeenschappelijke Seder-avond en andere culturele avonden voor de slachtoffers van de terreuraanslag in het Parkhotel, heeft Zwi gevraagd om een financiële bijdrage voor een bijzondere bijeenkomst.
Dit jaar houdt de organisatie NAVA in oktober een speciale herdenkingsbijeenkomst, waarbij een speciaal voor die gelegenheid geschreven Tora-rol aan het Parkhotel wordt aangeboden. Alle overlevende slachtoffers en familieleden worden hiervoor uitgenodigd. Er zullen vele vooraanstaande gasten zijn, zoals ministers, gemeentebestuurders en Rabbijnen. Natan Sharansky zal de bijeenkomst voorzitten en de slachtoffers toespreken. De Tora-rol wordt na een feestelijke optocht door de straten van Netanya binnengehaald, waarna de ex-slachtoffers en hun familie een diner krijgen aangeboden. Uw bijdrage kan dit evenement helpen slagen.
En dan staat ook een nieuw Joods jaar (5770) met de Hoge Feestdagen: Rosj Hasjana (Joods Nieuwjaar), Jom Kippoer (Grote Verzoendag), Soekot (Loofhuttenfeest) en Simcha Tora (Vreugde der Wet), weer voor de deur.
Mogen wij ook nu weer een beroep op u doen?
Het gironummer van de Stichting Jad LeNetanya gevestigd te Amsterdam is: 2421998.
Elke gift helpt!! Uw giften zijn aftrekbaar voor de belasting.
Geef voor de slachtoffers en hun familie en help Zwi hen een menswaardig bestaan te geven.
Bij voorbaat dank.
Met vriendelijke groet,
Mevr. T Ratering-van Zijl, voorzitter stichting Jad LeNetanya